Reportdd the report for share

นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวที่สมุทรสงคราม สามารถที่จะเช่าเรือล่องชมหิ่งห้อยได้ตามสถานที่ต่าง ๆ และควรปฏิบัติดังนั้
- ไม่ควรดื่มสุรา หรือสิ่งมึนเมาอื่นๆ ในระหว่างล่องเรือ เพราะอาจจะก่อให้เกิดอันตรายได้
- ไม่ควรส่งเสียงดัง เพราะหิ่งห้อยจะไม่ชอบเสียงดัง และจะเป็นการรบกวนผู้อื่น โดยเฉพาะชาวบ้าน
ซึ่งอยู่ในบริเวณนั้นๆ
- ควรนั่งเรือตรงกลาง ไม่เอียงไปข้างใดข้างหนึ่ง
- ใส่ชูชีพทุกครั้ง และควรใส่ตลอดเวลา ไม่ถอดออกระหว่างการเดินทาง
- ไม่ทิ้งเศษอาหาร หรือขยะอื่น ๆ ลงในแม่น้ำ ลำคลอง
- ไม่จับหรือทำสิ่งใดที่เป็นการรบกวนหิ่งห้อยโดยเด็ดขาด
- ปฏิบัติตามคำแนะนำของผู้ให้บริการและผู้ขับเรือโดยเคร่งครัด

นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวที่สมุทรสงคราม สามารถที่จะเช่าเรือล่องชมหิ่งห้อยได้ตามสถานที่ต่าง ๆ และควรปฏิบัติดังนั้
- ไม่ควรดื่มสุรา หรือสิ่งมึนเมาอื่นๆ ในระหว่างล่องเรือ เพราะอาจจะก่อให้เกิดอันตรายได้
- ไม่ควรส่งเสียงดัง เพราะหิ่งห้อยจะไม่ชอบเสียงดัง และจะเป็นการรบกวนผู้อื่น โดยเฉพาะชาวบ้าน ซึ่งอยู่ในบริเวณนั้นๆ
- ควรนั่งเรือตรงกลาง ไม่เอียงไปข้างใดข้างหนึ่ง
- ใส่ชูชีพทุกครั้ง และควรใส่ตลอดเวลา ไม่ถอดออกระหว่างการเดินทาง
- ไม่ทิ้งเศษอาหาร หรือขยะอื่น ๆ ลงในแม่น้ำ ลำคลอง
- ไม่จับหรือทำสิ่งใดที่เป็นการรบกวนหิ่งห้อยโดยเด็ดขาด
- ปฏิบัติตามคำแนะนำของผู้ให้บริการและผู้ขับเรือโดยเคร่งครัด

โปรแกรม ที่ 3 ออกเดินทาง  เวลา 17.00 – 20.00  ใช้เรืออีป๊าบขนาด   8 ท่าน / 1 ลำ  ราคา    900.-บาท
เวลา 17.00 – 20.00  ใช้เรืออีป๊าบขนาด 15 ท่าน / 1 ลำ  ราคา 1,800.-บาท
เวลา 17.00 – 20.00  ใช้เรือยนต์ขนาด 15 ท่าน / 1 ลำ  ราคา 2,500.-บาท

ตลาดนำ้ยามเย็น

ตลาดน้ำโดยทั่วไปมักจะจัดขึ้นในเวลากลางวัน แต่ตลาดน้ำยามเย็น ที่อัมพวาแห่งนี้ จะจัดขึ้นในช่วงงเวลาเย็นเรื่อยไปจนถึงเวลาพลบค่ำ ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็นตลาดน้ำแห่งแรกของประเทศไทย ที่จัดในลักษณะเช่นนี้ ในตอนเย็นชาวบ้านจะเริ่มทยอยพายเรือนำสินค้าหลากหลายนานาชนิด อาทิ อาหาร ผลไม้ พืชผัก ขนม ของกินของใช้ มาขายให้กับนักท่องเที่ยว ทำให้ได้สัมผัสกับธรรมชาติของชีวิตของชุมชนริมน้ำ
ตลาดน้ำยามเย็น จะมีทุกวันศุกร์ วันเสาร์ และวันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 16.00 น. เป็นต้นไป

ล่องเรือชมหิ่งห้อย

นักท่องเที่ยวที่มีความประสงค์จะนั่งเรือชมหิ่งห้อย ประกายความงามยามค่ำคืน หรือล่องเรือท่องเที่ยวตามลำน้ำแม่กลอง หิ่งห้อยคือวิญญาณของชายที่จุดตะเกียงโคมตามหาหญิงคนรักที่ชื่อนางลำพูซึ่งจมหายไปในแม่น้ำ เพราะฉะนั้นลำพูจึงเป็นต้นไม้ที่หิ่งห้อยชอบเกาะเนื่องจากความเชื่อที่ว่าเป็นวิญญาณของคนรักตน

โปรแกรม ที่ 2 ออกเดินทาง  เวลา 15.30 – 20.00  ใช้เรือขนาด   8 ท่าน / 1 ลำ   ราคา 1,200.-บาท
เวลา 17.00 – 20.00  ใช้เรืออีป๊าบขนาด 15 ท่าน / 1 ลำ  ราคา 2,200.-บาท
เวลา 15.30 – 20.00  ใช้เรือขนาด 15 ท่าน / 1 ลำ         ราคา 2,800.-บาท

วัดจุฬามณี

อุโบสถจตุรมุขหินอ่อนเป็นอุโบสถจตุรมุขหินอ่อน กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ปูพื้นด้วยหินหยกสีเขียวจากเมืองการาจี ประเทศปากีสถาน ภายในประดิษฐานพระประธานบนฐานสูง ประดับประดาด้วยโคมไฟบานหน้าต่างด้านนอกลงรักฝังมุกเป็นภาพตราพระราชลัญจกร ตั้งแต่รัชกาลที่ 1 ถึงรัชกาลปัจจุบันภายในศาลาจะบรรจุศพหลวงพ่อเนื่องในโลงแก้วซึ่งมรณภาพในปี พ.ศ.2530
ขนมทองม้วนสูตรโบราณบริเวณถนนทางเข้าวัดจุฬามณี จะมีร้านขายขนมทองม้วน ซึ่งผลิตจากสูตรการทำดั้งเดิมที่สืบทอดกันมา มีรสชาติอร่อย และมีชื่อเสียงของอำเภออัมพวา

ปืนสุวรรณเบญจรงค์

มีผลิตภัณฑ์เครื่องเบญจรงค์เลียนแบบของโบราณ ทั้งขนาดปกติที่ใช้กันและขนาดเล็กสำหรับสะสม มีทั้งที่เป็นใบเดียวและที่เป็นชุด เช่น ชุดน้ำชา

วัดอัมหวันเจติยาราม

เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ตั้งอยู่ปากคลองอัมพวาด้านเหนือ เดิมเรียกกันว่า “วัดอัมพวา” ต่อมาพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานนามใหม่ว่า “วัดอัมพวันเจติยาราม” มีความหมายว่า “วัดที่มีเจดีย์และมีสวนมะม่วงเป็นที่รื่นรมย์และเกษมสำราญน่าเคารพบูชา” วัดนี้เป็นวัดต้นวงศ์ราชินิกุล โดยสมเด็จพระรูปศิริโสภาคย์มหานาคนารี (สั้น) พระชนนีในสมเด็จพระอัมรินทรามาตย์ (นาก) ทรงบริจาคที่ดินและสมเด็จพระอัมรินทรามาตย์ได้ทรงรวบรวมพระพี่พระน้องรว่มกันสร้างเป็นวัดขึ้นมา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ ให้มีการบูรณะใหญ่และทรงสร้างพระปรางค์ เป็นที่บรรจุพระบรมสรีรังคารและพระบรมอัฐิบางส่วนของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระบรมราชชนก นอกจากนี้ยังทรงสร้างพระวิหารและพระที่นั่งทรงธรรมขึ้นอีกด้วย

ตลาดนำ้ยามเย็น

ตลาดน้ำโดยทั่วไปมักจะจัดขึ้นในเวลากลางวัน แต่ตลาดน้ำยามเย็น ที่อัมพวาแห่งนี้ จะจัดขึ้นในช่วงงเวลาเย็นเรื่อยไปจนถึงเวลาพลบค่ำ ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็นตลาดน้ำแห่งแรกของประเทศไทย ที่จัดในลักษณะเช่นนี้ ในตอนเย็นชาวบ้านจะเริ่มทยอยพายเรือนำสินค้าหลากหลายนานาชนิด อาทิ อาหาร ผลไม้ พืชผัก ขนม ของกินของใช้ มาขายให้กับนักท่องเที่ยว ทำให้ได้สัมผัสกับธรรมชาติของชีวิตของชุมชนริมน้ำ
ตลาดน้ำยามเย็น จะมีทุกวันศุกร์ วันเสาร์ และวันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 16.00 น. เป็นต้นไป

ล่องเรือชมหิ่งห้อย

นักท่องเที่ยวที่มีความประสงค์จะนั่งเรือชมหิ่งห้อย ประกายความงามยามค่ำคืน หรือล่องเรือท่องเที่ยวตามลำน้ำแม่กลอง หิ่งห้อยคือวิญญาณของชายที่จุดตะเกียงโคมตามหาหญิงคนรักที่ชื่อนางลำพูซึ่งจมหายไปในแม่น้ำ เพราะฉะนั้นลำพูจึงเป็นต้นไม้ที่หิ่งห้อยชอบเกาะเนื่องจากความเชื่อที่ว่าเป็นวิญญาณของคนรักตน

โปรแกรม ที่1  ออกเดินทาง เวลา 07.30 – 12.00  ใช้เรือขนาด   8 ท่าน / 1 ลำ  ราคา 1,500.-บาท
เวลา 07.30 – 12.00  ใช้เรือขนาด 15 ท่าน / 1 ลำ  ราคา 3,500.-บาท

ตลาดน้ำท่าคา

ตลาดน้ำจะมีในวันขึ้นหรือแรม 2 ค่ำ 7 ค่ำ 12 ค่ำ ตั้งแต่เวลาประมาณ 06.00- 12.00 น
บริเวณตลาดน้ำท่าคาบรรยากาศสองฝั่งน้ำร่มรื่นด้วยสวนมะพร้าวและสวนผลไม้ ตั้งแต่ 7 โมงเช้า

ต่ายบางกุ้ง

โบสถ์ปรกโพธิ์ เป็นอุโบสถหลังเดิมที่สร้างตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี จะถูกปกคลุมด้วยรากไม้ใหญ่ทั้งโพ ไทร ไกร และกร่าง มองจากภายนอกคิดว่าเป็นกลุ่มต้นไม้ใหญ่ มากกว่ามีโบสถ์อยู่ข้างใน รากไม้เหล่านี้ช่วยให้โบสถ์คงรูปอยู่ได้ ทั้งยังให้ความขรึมขลังอีกด้วย ภายในมีพระพุทธรูปประดิษฐาน ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อโบสถ์น้อย (หลวงพ่อนิลมณี) และเรียกโบสถ์ว่า “โบสถ์ปรกโพธิ์” และมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง สมัยปลายกรุศรีอยุธยาเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ    วัดบางกุ้ง เป็นวัดเก่าแก่สมัยกรุงศรีอยุธยาเช่นกัน อยู่คนละฝั่งกับค่ายบางกุ้งโดยมีถนนผ่านกลาง สิ่งที่น่าสนใจในวัดนี้ได้แก่ คัมภีร์โบราณ ส่วนมากจะเป็นตำรายาโบราณ และบริเวณหน้าวัดด้านที่ติดกับแม่น้ำแม่กลอง จะมีปลาน้ำจืดต่างๆ อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก จนได้ชื่อว่า “วังมัจฉา”

วัดบางแคน้อย

ตำบลแควอ้อม   อำเภออัมพวา  จังหวัดสมุทรสงครามเป็นอุโบสถที่มีความสวยงาม มีคุณค่าทางด้านศิลปะเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะช่างแกะสลัก เป็นช่างฝีมือจากเพชรบุรี ซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านแกะสลักไม้เป็นอย่างมาก ดังนั้นจึงถือว่าอุโบสถวัดบางแคน้อยเป็นศิลปะสถานที่มีคุณค่ามาก และถือว่าเป็นแหล่งท่องเที่ยวใหม่ของจังหวัดสมุทรสงครามอีกด้วย

วัดเจริญสุขาราม

ชาวบ้านจึงเรียกกันว่า “วัดประตูน้ำบางนกแขวก” ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็น “วัดเจริญสุขาราม” วัดนี้ได้รับการ ยกฐานะเป็นอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหารในปี พ.ศ.2500 ภายในพระอุโบสถมีหลวงพ่อโต   บริเวณหน้าวัดนี้จะติดกับคลองดำเนินสะดวกอุทยานมัจฉา มีฝูงปลามาอยู่ศัยอยู่บริเวณนี้เป็นจำนวนมากนับหมื่นตัว ส่วนมากจะเป็นปลาตะเพียนเงิน ปลาตะเพียนทองมากที่สุด เมื่อนักท่องเที่ยวให้อาหารฝูงปลาจะขึ้นมา ให้เห็นเต็มไปหมด เป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจ และบริเวณดังกล่าวยังมีบริการเรือถีบให้นักท่องเที่ยวได้ถีบเรือเที่ยวเล่นไปตามลำคลองด้วย

อุทยานร.2

อุทยานนี้เป็นโครงการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ของมูลนิธิพระบรมราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยในพระบรมราชูปถัมภ์ เพื่อเป็นการสนองพระมหากรุณาธิคุณที่ได้พระราชทานศิลปะอันงดงามไว้ เป็นมรดกแก่ชาติและได้รับการยกย่องจากองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO)

Varanasi has, since times immemorial, been hailed as a leading center for some of the finest Indian handicrafts. The most renowned craft of Varanasi city is silk weaving. ‘Banarasi Sarees’, produced by local craftsman are among the most preferred, not only in India but also all over the world. Besides the famous Benarasi Sari, brassware, copperware, ivory work, glass bangles, wood, stone and clay toys and exquisite gold jewellery are some of the other crafts Varanasi city is famous for. Among the other shopping attractions of Varanasi and surrounding areas are the Bhadohi Carpets and musical instruments.

Varanasi and its neighboring areas are well known for carpet making. The Varanasi-Bhadohi-Mirzapur belt in Uttar Pradesh produces maximum number of carpets in the country. The carpets produced in Varanasi region are famous for the excellence in quality and design. Every carpet that is woven here has a distinctive grace and unmatched style that speak volumes about the carpet weaving tradition of Varanasi and its surrounding areas. The stylish and quality of the carpets also proves the genius of the traditional carpet weavers of Varanasi region.

A majority of carpets exported from India come from Varanasi and its neighboring areas. This carpet belt specializes in traditional Indian woolen carpets and Durries. The Bhadohi carpets match the gracefulness of carpet weaving in any part of the world and are distinguished for their beauty and elegance and are worth buying. For carpet lovers the Varanasi-Bhadohi-Mirzapur belt offers great shopping opportunities as the carpets are not only cheaper yet stylish and fashion oriented. The Varanasi-Bhadohi-Mirzapur belt also produces hand tufted, Indo-Tibetan and low, medium and high Knotted Carpets.

Banarasi Saree is an Indian woman’s coveted possession. For a long time Banarasi Saree has been an important part of the Indian bride wardrobe and rarely fails to flatter a woman, making her feel delicate and feminine. The Banarasi sari speaks volumes of the genius of the traditional weaver. The Banarasi saris became more popular during the Mughal era and the sari weaving art reached its zenith. It was during this period when Sari weaving saw the amalgamation of Indian designs and Persian motifs.

The Banarasi sari comes mainly in four different varieties. They are pure silk (katan); organza (kora) with zari and silk; georgette, and shattir. Sari weaving is kind of a cottage industry for millions of people around Varanasi. Most of the silk for the Banarasi saris comes from south India, mainly Bangalore. The Sari weavers weave the basic texture of the sari on the power loom. In weaving the warp, the weavers create the base, which runs into 24 to 26 meters. In an ideal Banarasi Sari there are around 5600 thread wires with 45-inch width.

The weaving of Banarasi sari involves teamwork. Ideally three people are engaged in making the Sari. One weaves, the other works at the revolving ring to create bundles. At this point, another important process begins. This is related to designing the motifs. There are several traditional artists in Varanasi who, create wonderful designs for Saris. To create design boards, the artist first sketches on graph paper with color concepts. Selection of the final design follows creation of punch cards.

For one design of Banarasi sari, one requires hundreds of perforated cards to execute the idea. The prepared perforated cards are knitted with different threads and colors on the loom and then they are paddled in a systematic manner so that the main weaving picks up the right colors and pattern. The normal Banarasi Sari takes around 15 days to one month and sometimes more time to finish. However, this is not a hard and fast rule as all depends on the complexity of designs and patterns to be produced on the sari.

Silk weaving is perhaps the most popular art of Varanasi and Banarasi silk sarees form an indispensable part of an Indian bride’s trousseau. The world-famous gold and silver brocades and richly worked saris are known to have passed on from generations to generations much like family jewels without loosing their charm. Besides Banarasi saris and brocades, you may look for wonderful pieces of brassware, copperware, wooden and clay toys and antique designs of heavy gold jewellery in Varanasi.

Other shopping attractions of Varanasi include the hand-knotted carpets of Mirzapur, musical instruments, the ‘khatta-meetha’ (sweet ‘n’ sour) ‘Langda Aam’, a popular variety of mangoes available during summer season and the famous betel leaf that is considered a specialty of the place. Benarasi people can be seen chewing betel leaves as a part of their cultural upbringing and they even welcome their guests by offering them the famous betel leaves.

The shopping hotspots in Varanasi are Chowk, Gyan Vapi, Vishwanath Gali, Thatheri Bazar, Lahurabir, Godoulia or Dashswamedh Gali and Golghar. Besides the illustrious and fine silks and brocaded fabrics, one can also buy shawls, carpets, wall hangings, Zari work; stone inlay work, glass beads and bangles, masks of Hindu and Buddhist deities and lampshades. However, one has to be on watch while buying silk saris and beware of the imitations that are much cheaper than the real silk ones but are not so easy to distinguish.

One can also buy ‘kamandalam’ or brass water pot from Varanasi, which is often used by saints to carry water. People buy bottled ‘Ganga jal’ or jerrycans from the riverbank too for religious purposes or to be used as Holy Water in various rituals. Besides, people can also take water of Ganges themselves from the river.

The new Vishwanath temple of Varanasi is located in the premises of the Banaras Hindu University (BHU). It is also called the Birla temple as the famous industrialist family of India, the Birlas, constructed it. The New Vishwanath Temple is dedicated to lord Shiva and is a replica of the original Vishwanath temple. The temple is built in white marbles, and was planned by Madan Mohan Malviya, the founder of the Banaras Hindu University. The most important characteristic of the new Vishwanath temple is that it is open to people from all castes and religions. The huge campus of New Vishwanath Temple is a delight to the eyes of visitor. The interior has a Siva lingam and verses from Hindu scriptures are inscribed on the walls.